◄▬ Uitvaart Rudolph Sassen ▬►

Plechtigheid bij het overlijden van Rudolph Sassen, Vreeland, Grote of St. Nicolaaskerk, 8 augustus 2014

10.00 ontvangst gasten
opmaken kist, rozen en waxine lichtjes
stoet en dragers in aparte ruimte

 

11.00 muziek: piano kwartet Mendelssohn
kist wordt door dragers naar binnen gebracht
kleine stoet volgt kist
grote kaarsen worden ontstoken, Esther & Sophie

 

11.06 welkomstwoord Jan Hendrik

Beste mensen, namens Sabine heet ik jullie van harte welkom op het afscheid van Rudolph.
Herzlich willkommen auch liebe Gäste aus Deutschland, vor allem die Mutter und Brüder von Sabine und ihre Familien. Sabine ist sehr glücklich das Sie gekommen sind!

Ik sta hier als de enige van ons gezin overgebleven oudste broer, in grote vervreemding. Alles loopt anders dan wij hadden verwacht. Ferdinand, onze middelste broer, nam al in 1977 afscheid van het leven. Moeder stierf in 1986 totaal onverwacht, vader ontredderd achterlatend. Hij overleed in 1997. In 2011 ging Angeline heen, slechts 57 jaar oud, en dan nu Rudolph, 65 jaar. Beiden zijn in het zicht van het onvermijdelijke in berusting en vrede moedig en waardig heengegaan, Angeline begeleid door Lucas en de kinderen en Rudolph door Sabine en Lucas, die beiden tot grote steun was en nu voor Sabine is.

Van oorsprong zijn wij Sassens een katholieke familie. Angeline en Rudolph hebben echter het geloof vaarwel gezegd. Zij zagen de dood als het absolute einde Toch vond het afscheid van Angeline plaats in het pittoreske protestante Kerkje in Almen en geschiedt het afscheid van Rudolph nu in het even pittoreske protestante Kerkje in Vreeland.
Kerkjes, die aangeven dat er meer is tussen hemel en aarde.

Bij het afscheid op 17 mei 2011 kenschetste Rudolph Angeline als een mens van weinig woorden, dat zei zij zelf ook en die woorden had ze niet nodig.
Angeline zei: “Het is zoals het is”, en Rudolph zei: “ja, het is niet anders”.
“Het is zoals het is” is sprekend Angeline, zei Rudolph toen, en “ja, het is niet anders” is sprekend Rudolph, zeg ik nu.

In mijn contacten met Rudolph in het zicht van zijn naderend einde heb ik mijn twijfels geuit of het wel is zoals het is en niet anders.
Rudolph was jurist, evenals ik.
In het civiele en fiscale bewijsrecht kennen wij de bewijslevering op grond van vermoedens. Er zijn vele geschreven en beschreven getuigenissen, uit het heden en uit het (verre) verleden, ook video-getuigenissen, die op internet staan, omtrent een - wat Pim van Lommel in zijn boek noemt - ‘eindeloos bewustzijn’.
Ik zei daarom tegen Rudolph: “Het schijnt toch niet zo te zijn als het lijkt dat het is” en stelde dat minst genomen er een redelijk vermoeden kan bestaan van een andere werkelijkheid na de dood.
In onze gesprekken van 16 juli en 3 augustus keek Rudolph mij dan minzaam aan, maakte wat relativerende opmerkingen en dacht er kennelijk het zijne van. Ik zei dat ik het ook allemaal niet zeker wist – bewijs de auditu, van horen zeggen, is nu eenmaal geen sterk bewijs – maar dat je het ook weer niet kunt uitsluiten en zo dacht ik er het mijne van.
Kortom, wij zaten heel genoeglijk op onze zo eigen golflengte van ernst en luim, die somtijds moeilijk van elkander te scheiden zijn, van gedachten te wisselen over de essentie van het leven en de dood en het hiernumaals.
Het is zoals het is, het is niet anders, of toch wel ?

In dat mogelijk perspectief van een ‘eindeloos bewustzijn’ heb ik afscheid van Rudolph genomen en hem jongstleden maandag door de telefoon nogmaals een goede overtocht gewenst opdat hij goed zou aankomen en zou worden opgewacht door onze ouders met Ferdinand en Angeline. En uiteraard opdat hij ons weer kan opwachten als wij zover zijn (enig eigen belang is mij natuurlijk niet vreemd)!

Dan gaan we nu luisteren naar muziek waar Rudolph zo van hield, en daarna naar woorden van Sabine.

 

11.09 muziek: Aria 22, Handel, RinaldoArie der Almirena, Verlobte des Kreuzritters Rinaldo
Gefangene am Hofe des Königs von Jerusalem
Die Handlung spielt während des 1. Kreuzzuges (1096 -1099)

Lascia ch'io pianga
mia cruda sorte
e che sospiri
la libertà
il duolo infranga
queste ritorte
de' miei martiri
sol per pietà

Lass mich beweinen
mein grausames Schicksal
lass mich ersehnen
die Freiheit.
Der Schmerz zerbreche
die Fesseln
meines Leidens
aus Erbarmen.

 

11.15 Sabine, persoonlijke woorden

Rje,

Je zei in de laatste weken,
wetend dat je ziekte ongeneselijk was,
dat je een gelukkig mens bent
en als een gelukkig mens zal sterven.

Dat heeft niet in de laatste plaats gelegen aan het feit,
dat je leefde vanuit een eigen sterke innerlijke
kracht,
rust
en blik.

Het was altijd boeiend om jou mening te horen over wat dan ook. Jouw gedachten waren even sprankelend als de kleuren van een zomers bouquet.

Wat heb je mijn leven verrijkt Rje, door jouw liefde, die je mij door alles, maar dan ook alles liet zien:
zo zorgzaam,
zo integer,
je zachtaardigheid,
je mooie blik,
jouw stem,
jouw prachtige verhalen
en je fijne humor

Je was er altijd voor mij, ook als ik vaak in Duitsland was. Als het mogelijk was ging je mee naar mijn lieve moeder. En wat was je ook aan haar toegewijd.

En we waren altijd zo blij als we weer samen waren.
Als ik dan terug kwam had je het hele huis versierd
met bloemen en ik zag je altijd dansend door de kamer zweven.

We gingen dan s’avonds naar ons geliefd gsj om ons weerzien te vieren.
We waren heel gelukkig met elkaar en dat zal altijd zo blijven.

Maar………Het is wat het is - ihhvvj Rje!

 

Sabine, introductie Daniel

RJE,
Daniel, unser lieber Freund aus München, ist gekommen, um für Dich zu spielen.

Du hast es noch erfahren und ich habe gesehen, wie sehr Dich diese wunderbare Geste berührt, wie sehr Du Dich darüber gefreut hast.

Ich habe Dir versprochen, ihn von Dir zu grüssen und ihm Deinen grossen Dank auszusprechen.

Er wird für Dich spielen und alle Erinnerungen werden wach an die wunderbare Momente, die wir gemeinsam erlebt haben.

Lieber Daniel, wir danken Dir
von ganzem Herzen.

 

11.20 muziek Daniel Müller-Schott
http://www.daniel-mueller-schott.com/  http://www.daniel-mueller-schott.com/en/

 

11.28 Sabine, gedicht nederlands WAT HET IS

Het is onzinnig
zegt het verstand.
Het is wat het is
zegt de liefde.

Het is tegenspoed
zegt de berekening.
Het is niets dan verdriet
zegt de angst.
Het is uitzichtloos
zegt het inzicht.
Het is wat het is
zegt de liefde.

Het is belachelijk
zegt de trots.
Het is lichtzinnig
zegt de voorzichtigheid.
Het is onmogelijk
zegt de ervaring.
Het is wat het is
zegt de liefde

Erich Fried
 

11.31 muziek Daniel
 

11.39 Sabine, gedicht duits

Was es ist
Es ist Unsinn
sagt die Vernunft
Es ist was es ist
sagt die Liebe

Es ist Unglück
sagt die Berechnung
Es ist nichts als Schmerz
sagt die Angst
Es ist aussichtslos
sagt die Einsicht
Es ist was es ist
sagt die Liebe

Es ist lächerlich
sagt der Stolz
Es ist leichtsinnig
sagt die Vorsicht
Es ist unmöglich
sagt die Erfahrung
Es ist was es ist
sagt die Liebe

Erich Fried

 

11.42 muziek: Schubert, Das Heimweh
Franz Schubert
An mein Herz

Das Heimweh

Oft in einsam stillen Stunden
Hab ich ein Gefühl empfunden,
Unerklärbar, wunderbar!
Das wie Sehnsucht nach der Ferne
Hoch hinauf in bessre Sterne
Wie ein leises Ahnen war.

Wohl die alten Bäume wieder
Neigen ihre Wipfel nieder
Auf das Haus am Waldesrand.
Stille, stille! Lass mich lauschen!
Fernher tönt ein leises Rauschen:
Komm zurück in’s Heimatland!

Wer soll meiner Liebe lohnen?
Dort wo fremde Menschen wohnen
Geh’ ich nicht mehr ein und aus.
Droben in den Sternenräumen
Unter goldnen Himmelsbäumen
Wartet mein das Vaterhaus.

Matthias Goerne, Bariton
Eric Schneider, Klavier
Tekst: Theodor Hell

 

11.47 dankwoord Jan Hendrik

Beste mensen,

Wij zijn aan het einde gekomen van dit afscheid.
De dragers gaan zo dadelijk buiten de kerk met de kist rechtsaf naar de auto.
Wij gaan echter bij het verlaten van de kerk linksaf. Daar verzamelen wij ons aan de straat en nemen van Rudolph afscheid wanneer de auto langs komt rijden.
Daarna gaan wij dan allen met Sabine naar Restaurant Brasserie Geesje aan de Kortenhoefsedijk 157.
Zoals Sabine de uitnodiging schreef: Het is toch immers ondenkbaar dat we van Rudolph afscheid nemen zonder een glas wijn.

Maar eerst vraag ik nog uw aandacht voor zeer bijzondere muziek: het Gloria van Bach, uitgevoerd door het Müchener Bach Chor. In deze uitvoering, waar Rudolph zo van hield, zingt ook Sabine zelf mee. Zij maakte immers jarenlang deel uit van dit Chor.

 

11.50 muziek: Bach, Gloria

 

----- terug naar boven -----

Powered by Website Baker